Daar gaan we… Griekenland wacht op ons!

Gepost door: Corry Gepost op: 12 mei 2013 | 0 Reacties

Tags:

En ineens is dan toch zover. De auto is volgepakt, de zorg voor huis en have overgedragen en de navigatie ingesteld op ons eerste overnachtingsadres. Over een uurtje vertrekken we naar Colmar en ik doe mij best om stressles dit laatste uur door te komen. Ik drink een kop koffie, prop nog wat spullen in mijn 'eerste dagen tas' en doe een laatste rondje door de tuin. En dan nu ruim acht lange weken vrijheid voor de boeg...

Natuurlijk, het is niet voor het eerst dat we zo'n flinke reis gaan maken. En ja, het avontuurlijke is er wel een beetje vanaf met navigatie en internet. Toch lukt het ons om de allereerste afslag die we willen nemen al te missen. De tijd en kilometers vliegen voorbij als je druk kletsend aan het bedenken bent wat je allemaal gaat doen op plaats van bestemming! En dan praat de dame van de navigatie blijkbaar toch niet hard genoeg en moet de route gewoon even worden bijgesteld. Het blijkt een voorbode te zijn van een dag waarin niet alles gaat zoals gepland. En dat is helemaal niet erg.

Naar het zuiden
Een deel van het plezier ligt immers in het verdwalen en met België als eerste doorgangsland is dat behoorlijk eenvoudig. Onze geplande aankomsttijd verschuift met enige regelmaat naar achteren en al rijdend stellen we alle plannen bij. De zon gaat steeds meer schijnen, bekende en onbekende plaatsnamen trekken aan ons voorbij en het vakantiegevoel neemt met het uur toe. Door een vriendelijk glooiend landschap in vijftig tinten groen  zakken we in zuidelijke richting af naar de zon.

Dat die zon nog even op zich laat wachten blijkt de volgende morgen. Het giet van de regen en Colmar oogt grijs en saai. We besluiten om het ontbijt uit te stellen en gaan vroeg op pad. Vandaag letten we beter op en loodst de navigatie ons feilloos naar Basel, door Zwitserland, de Gotthardtunnel en over de Italiaanse grens. We worden dit keer niet uit de rij geplukt bij de grens (hoera!) en eigenlijk zijn alleen de vele files onze enige tegenslag vandaag. Het is half zeven als we Ravenna binnen rijden, op zoek naar het Palazzo waar we vanavond zullen overnachten.

Palazzo Galetti Abbiosi blijkt een prima hotel in een eeuwenoud paleis te zijn, voorzien van een ruime binnentuin waar de auto's achter het groen verscholen veilig kunnen overnachten. De kamers zijn ruim, hoog en voorzien van internet. Wat wil je nog meer? Toch gaan we gauw weer op pad, Ravenna wacht en onze magen knorren. We eten er fantastisch in een kleine osteria, waardoor zelfs de enorme regenbui op de terugweg ons humeur niet meer kan bederven.

Op de boot
Rond half acht zitten we aan het ontbijt van meloenblokjes, aardbeien, tomaatjes en een stuk heerlijke abrikozencake. Misschien een ongewone combinatie maar het smaakt prima en eventjes acht uur zijn we op weg naar Ancona. We nemen de route langs de kust om nog even in Secenatico te kijken, een aardig kustplaatsje in de buurt van Ravenna. Met een mooie binnenhaven, gezellige sfeer en heerlijke cappuccino. Maar de boot wacht niet dus na een uurtje gaan we toch maar weer op weg en ondanks tal van de fanatiek langs racende snelheidsduivels die Italianen zijn komen we om twaalf uur veilig in Ancona aan. Via een ingenieus verwijssysteem worden we feilloos langs de ticketoffice en vervolgens naar de vertrekhaven geloodst. De tijden van zoeken en dwalen langs de kades zijn hier echt voorbij. De Olympia Palace van Minoan ligt geduldig bij gate 13 op ons te wachten en om een uur rijden we de boot binnen. Het Griekse avontuur wacht...

Ravenna

 

boot


 

Deel dit artikel op:  

 

Plaats je reactie

Mollom CAPTCHA

Comments

No one has commented on this page yet.

RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments