Een tweede thuis op Poros

Gepost door: Corry Gepost op: 17 april 2017 | 1 Reacties

Tags: , ,

assets/Uploads/_resampled/SetWidth260-IMG2893.JPG

Geroutineerd parkeren we zaterdag rond een uur of vier de auto in parkeergarage 2 van de boot. Wijs geworden van eerdere reizen ("ik weet zeker dat we links stonden, waar staat die auto nu?") denken we er zelfs meteen aan om goed te kijken waar we boven aan komen om zo de volgende dag gemakkelijk in omgekeerde volgorde de weg terug weer te kunnen vinden. Het leek druk op de parkeerplaats aan de haven maar eenmaal aan boord blijkt de boot maar voor ongeveer de helft gevuld. We vinden snel een plekje aan het raam. Uitkijkend over een kalme blauwe zee zwaaien we Italie uit en dromen al van Griekenland. Maar eerst nog een etentje, een nachtje en een halve dag aan boord. 

Het is zaterdag een uur of twee als we het dan toch wel echt gehad hebben met het varen en verlangend door het raam kijken of de brug van Andirio nog niet in zicht is. Het begint te kriebelen, we moeten nog een uur of drie rijden en dan wil je toch op tijd van boord. Het lukt de boot bijna om op tijd te zijn en kwart over vier rijden we dan toch richting snelweg. De weg is inmiddels grotendeels gereed en onverwacht snel rijden we richting Korinthos. weg

Galatas

Het veerpontje van half acht in Galatas blijkt toch net vertrokken te zijn, maar met uitzicht op Poros, finally, is het wachten op die van acht uur niet meer zo erg...

Thuis

En dan zijn we toch echt ineens al weer een paar dagen 'thuis'. Terwijl ik voor de honderdste keer (zo voelt het...) de 85 treden neem naar ons huisje realiseer ik me dat het al voelt als thuis. Een thuis op Poros, super leuk en eigenlijk helemaal waar we al jaren naar zochten. Zonder actief te zoeken overigens, maar ineens kwam het gewoon langs en was het een kwestie van een sprong in het diepe. Alhoewel, meer een sprong naar boven, 85 treden om precies te zijn en ook dat went.

De eerste dagen op Poros staan vooral in het teken van schoonmaken, de auto uitpakken, alles beetje bij beetje naar boven brengen en een plek geven. En bedenken hoe we van een onbekend en half ingericht huis een fijn vakantiehuis kunnen maken. We maken de mevrouw van de lokale plastic- en schoonmaakwinkel blij met een aantal flinke aankopen en slaan onze slag in verschillende kleine supermarkten. Het motto 'als het maar blauw is' valt hier gemakkelijk te handhaven en al snel is niet alleen de kamer een stuk aangenamer maar vind je ook in de keuken en schoonmaakkast fifty shades of blue. keuken

Tussendoor genieten we volop van het prachtige lente-(lees: bijna zomer) weer. Vrijdagochtend is het tijd voor een eerste wandeling 'de berg op' Achter ons huis start namelijk een mooi wandelpad temidden van bomen, struiken en op dit moment ook tal van voorjaarsbloemen in paars, roze en geel. Bovenop heb je een schitterend uitzicht op het plaatsje zelf, op de zeestraat en het vaste land aan de overkant (foto). Bovenop besluiten we om door te steken naar de andere kant van deze heuvel en te gaan kijken hoe het strand van Askelli erbij ligt. Het blijkt daar nog rustig, al liggen wel al de eerste fanatiekelingen al op een strandbedje in de zon. Wij doen er wat boodschappen en wandelen weer terug naar het dorp. Strand komt nog, we hebben alle tijd. 

boven op de berg

Pasen in Griekenland

Dit weekend is het ook in Griekenland Pasen en de hele week al maken we de voorbereidingen hier naar toe van dichtbij mee. Elke dag zijn er kerkdiensten (via de luidspreker is de dienst ook in ons huis prima te volgen...) en overal wordt gepoetst en boodschappen gedaan. Vrijdagavond is de avond waarop de plaatselijke kerken samen een processie houden. Vanuit de kerk loopt de stoet met de baar van Christus richting het centrale plein. Na de plechtigheid gaan ze weer terug naar de eigen kerk voor opnieuw een dienst. Wij eten met vrienden van ons bij Rota op het plein en zitten daarmee eerste rang.

Pasen

Zaterdag staat in het teken van boodschappen, bakken en koken. 's Avonds begint rond elf uur weer een kerkdienst en om twaalf uur wordt met het aansteken van de kaarsen de opstanding van  Jezus herdacht.  Mensen wensen elkaar een mooi jaar en er wordt knalvuurwerk afgestoken. Met de brandende kaarsen gaan de bezoekers weer naar huis om eventueel een traditionele soep te eten, de majeritsa, die het einde van de vastentijd betekent. Zondag ruikt het hele dorp naar barbecue. Traditioneel wordt een lam aan het spit geroosterd en zitten families bij elkaar te praten en te eten. Ook de restaurants serveren lam van het spit. Wij eten heerlijk bij Poseidon, aan de andere kant van het dorp, en wandelen daarna weer op het gemak terug naar huis. We zijn er al weer een week en kijken uit naar het vervolg!

lam

 


 

Deel dit artikel op:  

 

Plaats je reactie

Mollom CAPTCHA

Comments

  • Nou Corry ik ben jaloers op je dat je dit aandurft. Zou het zo graag ook willen doen. Maar ja! Ben zeer benieuwd hoe het met je gaat etc.

    Posted by Martin, 06/05/2017 7:46pm (7 months ago)

RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments