Galaxidi – Delphi / vervolg

Gepost door: Corry Gepost op: 27 maart 2006 | 0 Reacties

Tags: , ,

Eten
Deze dag is ook een dag voor een lange wandeling in de omgeving van Galaxidi. Prachtige pijnboombossen tegenover de grote vissershaven (er is ook nog een kleine ronde haven met jachtjes en zeilboten) en dan een superuitzicht op het plaatsje zelf. Helaas begint het te regenen, zodat we relatief snel teruggaan. Morgen nog een dagje, we gaan pas ’s avonds naar Delphi om te slapen. In Galaxidi wordt de Onafhankelijkheidsdag (25 maart) groots gevierd hebben we ons laten vertellen. Ik ben erg benieuwd, op ons favoriete terras zitten we eerste rang. Vanavond eten we in een kleine mezedopolio, die we in een zijstraat van de boulevard vinden, als we ons er over verbaasd hebben dat er om 21.00 uur nog vrijwel niemand ergens aan het eten is (en onze maag knort!). Als we binnenkomen zijn zo’n vier tafeltjes (van de 12) bezet, maar voor we goed en wel gesetteld zijn begint het binnen te stromen. Dat gaat zo door tot er echt niemand mee in kan en ook de bar vol wachters zit! Zo te zien kent vrijwel iedereen elkaar en het ‘Chronia Polla’ en ‘Ti kanete?’ (welkomstwens) is niet van de lucht. Het bestellen van het eten gaat heel anders dan we gewend zijn.. Het begint met het leveren van het gebruikelijke brood en water, én drie kannetjes wijn: wit, rosé en rood. We snappen al snel dat het de bedoeling is dat je gewoon iets kiest (of meerdere..). Dan komt er een klein kaartje met alle gerechtjes erop, een bestelboekje en een pen. Met andere woorden, we schrijven onze bestelling zelf op! Ik doe mijn best… volgens mij hebben ze nog nooit een bestelling gezien in zo’n schoolschrift Grieks (de meeste Grieken schrijven nagenoeg onleesbaar!). Maar het lukt allemaal en het eten is voortreffelijk.


Onafhankelijkheidsdag
Het was ons inmiddels meer dan duidelijk, 25 maart is een nationale feestdag. De Grieken vieren massaal onafhankelijkheidsdag. Alle accommodatie is gereserveerd, alle mensen met een zomerverblijf aan de kust komen naar het dorp en iedereen is vrij en in feeststemming. Dat begint al vrijdag, wanneer overal de auto’s gesopt worden, de stoelen geboend en klaargezet en het vanaf een uur of vier ’s middags een drukte van belang is. Maar vandaag, zaterdag is het helemaal een feest. Het lijkt wat op onze Koninginnedag, met muziek en een optocht voor kinderen. De dag van de Onafhankelijkheid, zoals deze feestdag officieel heet, herinnert aan de opstand van de Grieken tegen de Turkse overheersing in 1821, het begin van de Vrijheidsoorlog. Hun leuze was ‘Vrijheid of dood’. Na tien jaar van harde strijd was een gedeelte van Griekenland bevrijd van het Turkse juk. De feestdag is de grootste van het jaar en wordt door alle Grieken, ook die in het buitenland wonen, uitbundig gevierd. In Griekenland zelf is het een vrije dag voor iedereen. Behalve allerlei feesten voor de schoolkinderen is er in Athene een grote parade en overal wordt het Griekse Volkslied gezongen.

Parnassos
Zondag 26 maart doen we een rondje Parnassos, hét gebergte in deze regio. Als je Delphi uitrijdt zie je de sneeuw al op de toppen. Het is dan ook een bekend skigebied, waar ook nu nog geskied kan worden (doen we niet, hoor!). Grappig, op diverse plaatsen in de route die we rijden zijn skies te huur, en zo nu en dan kom je auto’s tegen met skies op dak. Maar wij rijden er om heen, we hebben geen skies en geen sneeuwketting bij…
De weg klimt al snel omhoog, flarden wolken hangen tussen de bergen. Je kijkt in een breed dal vol met een soort schapenvachtjes van grijze wolletjes. Dat zijn de olijfgaarden, met op dit moment een bodem bedekt met gele bloemen. Perfecte kleurcombinatie, zou het uitgezocht zijn?? De uitzichten zijn fantastisch, de rijstijl van de Grieken eveneens adembenemend. Net als de skieërs doen, worden de bochten krap aangesneden, hier en daar gaat toch echt een figuurlijk slalompaaltje om en komen ze over de andere weghelft heen. Je moet steeds bedacht zijn op tegenliggers! Gelukkig zijn de wegen over het algemeen breed en is even opzij gaan genoeg. Als daar niet net een halve gek zich op een fiets naar boven worstelt, of wat geiten aan het grazen zijn (en half op de weg staan). Gelukkig hebben we V-Power getankt (ron 100, hier ‘race’-benzine genoemd) omdat we nogal zwaar beladen rijden en zijn de steile hellingen geen probleem. Tja, de auto wordt echt niet steeds uitgepakt, de kofferbak en achterbank liggen dan ook nog altijd tamelijk vol…
We rijden via Livadia, Aliartos, en Kastro naar Orchomenos. We komen daarbij door een weg die vol verrassingen zit: stenen, ontbrekend asfalt en smalle bruggetjes met een waarschuwingsbord voor neerstortgevaar. We worden aangehouden door een supervriendelijke Albanees, die enkel wil vertellen dat onze lichten nog branden! Ik heb ze maar braaf even uitgedaan onder veel dankbetuigingen. Weet hij veel dat wij altijd met licht aan rijden… Eenmaal terug in Delphi kunnen we nog een uurtje genieten van de warmte van de zon en maken plannen voor morgen, de rit naar Athene.


 

Deel dit artikel op:  

 

Plaats je reactie

Mollom CAPTCHA

Comments

No one has commented on this page yet.

RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments