Gythion/Mistras/Sparta; 28 - 30 mei

Gepost door: Corry Gepost op: 30 mei 2006 | 0 Reacties

Tags: , ,

Als ik uit het raam van mijn kamer kijk, zie ik mijn droomuitzicht. Als het om een niet-levend beeld gaat wel te verstaan… Hoewel, levendig kun je wél zeggen. Een niet te grote haven met een lange pier waaraan af en toe een veerboot of groot zeiljacht aanmeert, een o zo blauwe zee, een kade met een bonte variatie aan vissersbootjes en kleine jachten, geflankeerd door diverse terrassen op de kade zelf. Als het niet zo beregezellig in Gytion zelf zou zijn, hing ik hier elke dag uit het raam. Helaas geen balkon, kleinigheidje blijf je houden zou mijn vader zeggen. Niettemin, ik geniet ervan. Zoals ik me ook vanmiddag op een terras in de zon en aan het water realiseerde hoe ik geniet van elke dag. Wat een luxe bestaan is dit toch. Zo maar rondreizen, blijven waar je het leuk vindt, nieuwe dingen meemaken, onvergetelijke ervaringen opdoen, mensen ontmoeten, en vooral ook zoveel prachtige dingen zien in dit geweldige land. En eigenlijk voelde ik me ook wat beschaamd. Ik besef dat zo veel mensen dit niet kunnen doen. Omdat ze moeten werken, voor kinderen moeten zorgen, brood op de plank brengen. Zo veel armoede in de wereld, en ik reis hier maar rond alsof alles zo maar kan. Natuurlijk, ik heb er ook voor gespaard, en smijt niet met geld of zo, maar toch.. En ik moet zeggen, het reizen is wél verslavend! Ik heb nu echt de smaak te pakken vrees ik. Net over de helft van mijn reis, en nog negen weken voor de boeg, zit ik al plannen te maken voor nieuwe reisjes. Hoeven niet altijd zo lang te zijn, maar mmmm wat is dit heerlijk!


Net over de helft van de reis dus, inmiddels bijna 7000 kilometer op de teller. Van te voren vond ik het moeilijk om in te schatten hoeveel kilometer ik zou gaan reizen. Ik ben gemakshalve maar even uitgegaan van tienduizend. Ook vroegen veel mensen mij wat mijn budget zou zijn. Tja, ook zo’n moeilijk te beantwoorden vraag. Geen idee! Uitgaande van mijn uitgavenpatroon in een gemiddelde vakantie zou dat zo’n vijfhonderd euro per week kunnen zijn. Dus heb ik ook maar tienduizend euro als budget genomen, wat dus een euro per kilometer zou zijn... Het zal me benieuwen!

Terrasuitzicht
Om 13.00 uur zit ik op een druk terras op het centrale plein, dat uitkijkt op het haventje. De vissersbootjes en een paar zeiljachten liggen aan de kade, de veerboten meren aan de lange pier aan. Het is leuk om naar het (zondagse) gekwebbel te luisteren. Het valt me op dat er redelijk wat politie op de been is. Ze zijn ook het plein aan het ‘schoonfluiten’. Oftewel, een agent blaast op een fluitje, waarna allerlei mensen van het terras, uit winkels en vanaf de periptero naar een ‘geparkeerde’ (dus stilstaande met gevarenlichten aan) auto of brommer lopen. Dat is het sein dat het vehicle wegmoet. Een bekeuring krijg je pas als je na enkele herhalingen van het fluitsignaal hier niet op reageert…Dan is het gewoonlijk een minuut of vijf leeg, waarna het vullen weer begint. Maar vandaag let oom agent extra op. Ineens moet alles aan de kant, de aansluitende wegen worden even afgesloten, en er blijkt een heel gezelschap in dure auto’s langs te komen, geëscorteerd door politie en marine. Nu pas zie ik ook in de haven een marineschip liggen en eentje langs de kust drijven (varen kan je het niet noemen, een beetje heen en weer). Later vertelt iemand mij dat ‘the queen Derma’ langskwam… Wie mag dat wezen?? Enfin, later op de dag zie ik ze weer langskomen en gaat het hele gezelschap de pier op om in te schepen in een supergroot zeiljacht dat er ligt. En begeleid door de marineschepen vertrekt ‘the queen’. Nu begrijp ik ook waarom ik de pier niet opmocht, wat gewoonlijk geen probleem is!

Mistras
Maandag ga ik naar Mistras, hier zo’n 45 kilometer vandaan. Het is een prima te rijden weg, waardoor je er in drie kwartier bent. Al een eind vóór Sparta doemt het indrukwekkende Taygetosgebergte al op. In Sparta zie je meteen grote borden die het ‘Olijf- en olijfoliemuseum’ aanbevelen. Dat is leuk, daar had ik iets over gelezen, maar was weer even vergeten dat het in Sparta is. Ga ik straks nog even naar toe. Eerst Mistras, waar me als ik door het kleine plaatsje rijdt weer meteen drie politieauto’s opvallen. Zou ‘queen Derma’ vandaag naar Mistras gaan?
Mistras is volgens de boeken één van de mooiste sites van de Pelop. Rond 1250 is door de een prins van de Franken het fort gebouwd om de regio te controleren. De Byzantijnen hebben later de vele kerkjes toegevoegd en ook de regering had er zijn zetel. Bovenin werden de hogere klassen gehuisvest, beneden het ‘voetvolk’. Het verviel onder het Turkse bewind, werd weer opgeknapt door de Venetianen, maar verviel definitief toen opnieuw de Turken er bezit van namen. De Russen staken het in 1770 in brand, de Albaniërs in 1780 en Ibrahim Pascha vernietigde het definitief in 1825. Sinds de vijftiger jaren van de vorige eeuw is men aan het restaureren. Zie hier de geschiedenis in een notendop. Alle boeken vertellen het uitgebreide verhaal. Als je Mistras wilt bezoeken moet je er echt wat over lezen anders lijkt het niks.
De site ligt in elk geval prachtig en is vanaf de weg gezien al indrukwekkend zo hoog op de rots. Ik was gewaarschuwd dat het een hele klim zou zijn en het advies was om met de auto naar de boveningang te rijden, dan over de rots (de site) naar beneden en vervolgens langs de weg weer naar de parkeerplaats. Dus dat doe ik, vooral ook omdat bij de benedeningang het weer wemelt van de politie! De cassière doet me echter de gouden tip aan de hand: bekijk eerst het bovengedeelte en rij dan met de auto naar beneden en bekijk, op hetzelfde kaartje, het benedengedeelte (zou ze mijn schoenen hebben gezien?). Top, dat doe ik! Beneden doe ik mijn gympen aan, die ik vergeten was aan te trekken en bekijk de kerken die niet te ver van de ingang zijn. Helaas is in de mooiste een kerkdienst aan de gang, en je kunt er niet in. Om half elf is het al heel erg warm, ik geloof het verder wel. Ik kom nog wel eens terug in maart of zo...
Nog een frappé in het dorpje en naar het olijfoliemuseum. In het dorp nog steeds veel politie, en ook het leger is op de been gebracht. Wat is er toch? Ik vraag het in het café. Blijkt een of andere viering te zijn, met een eredienst in de kerk op de site. Allemaal bobo’s, alle papassen uit de regio en een opperpappas (weet niet hoe die heet) met prachtige kledij en versierselen, komen even later naar beneden wandelen en gaan in het café naast mij wat drinken. Grappig!

Olijfoliemuseum
Wat verstopt aan de rand van het centrum, maar vanaf Gythion goed aan gegeven met levensgrote borden. De parkeerplaats van het museum is momenteel een plek waar oude bussen staan, vrachtwagens parkeren, vuil gestort wordt en een aantal sloopauto’s staan… Ik besluit de mijne er maar niet bij te zetten! Gelukkig vind ik in de straat nog een plekje. Het is een klein maar leuk museum dat de geschiedenis van de olijventeelt en de verwerking van de olijven en vervaardiging van allerhande producten vertelt. De Pelop is hofleverancier van olijven, met name het zuiden. Het is leuk om te zien hoe het persen in z’n werk ging door de eeuwen heen. Olijven en olijfolie was al in de oudheid een ‘economische pijler’ in de regio. Veel schilderingen uit die tijd beelden ook de olijvenhandel uit. Het uiltje dat nu op de Griekse euromunt staat, blijkt in de oudheid op een van de eerst munten te hebben gestaan, geflankeerd door een olijftakje. Wil je het museum bezoeken, hou er rekening mee dat het dicht is op dinsdag, en tussen 14 en 17 uur. 
Sparta ziet eruit als een echte Griekse stad, waar je volgens mij heerlijk kunt winkelen. Maar niet in de inmiddels wel vertrouwde 34 graden...


 

Deel dit artikel op:  

 

Plaats je reactie

Mollom CAPTCHA

Comments

No one has commented on this page yet.

RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments