Het andere oog van Venetië …, Koroni!

Gepost door: Corry Gepost op: 29 mei 2009 | 0 Reacties

Tags: , ,

Het is 29 mei. Om kwart over 9 zit ik fris en fruitig in de auto, op weg naar Koroni, een kilometer of 25 verder. Het is buiten 21 graden (binnen is het áltijd 20 graden, dank zij de airco..Knipogen), lekkere temperatuur nog om een stadje te bekijken. Al zal het wel snel stijgen. Ik neem de weg langs de kust, het is nog super rustig onderweg. Een eindje voor Koroni wordt de weg brééd, tjonge, er was zeker ruimte over! Dat is me al eerder opgevallen, op de meest rare plaatsen kom je ineens op een weg die wel vierbaans zou kunnen worden. Na een paar kilometer van deze luxe is het asfalt op en stort ik bijna in een grindbak. Het is dat ik het al verdacht vond dat de weg er nog zo nieuw uitzag... Enfin, met een gangetje van 20 km/u kom ik net voor Koroni weer op een gewone weg en tuf rustigjes het stadje in, naar beneden.

Koroni is dus het andere oog van Venetië (naast Methoni), vanwaar uit de zeeweg van de Adriatische zee naar Kreta in de gaten werd gehouden vanuit het fort boven op de heuvel. Het fort is begin 13e eeuw gebouwd, de stad Koroni zelf begin 19e eeuw. Dit fort is heel anders dan in Methoni, er is e.e.a. gerestaureerd en een deel is bewoond. Het herbergt ook een klooster (Timiou Prodromou) en een begraafplaats. Ik loop er helemaal omheen, behalve bebouwing gaat dat door gras en onder olijfbomen door. Het zicht op de zee is inderdaad perfect, kan me wel wat voorstellen bij zo'n strategisch oog!

Ik vind het stadje leuk. Dwaal wat door de straatjes, koop een koulouri bij de bakker en snuffel in een paar winkeltjes. De boulevard langs de havenkade is zoals in veel van dit soort plaatsjes. Lange kade, vissersbootjes, parkeerplaats voor auto's en veel terrasjes. Het is nog niet druk en op diverse terrassen zitten enkel een paar mannen, aan de waterkant. Ze vissen vanaf het terras! Frappeetje erbij en draadje uitgooien in zee. Eentje vangt net z'n laatste visje, gooit hem bij de anderen in een blauw plastic tasje, rolt z'n draad op en stapt op de scooter. Zo, de maaltijd van vanavond is binnen.

Het is inmiddels best warm geworden, want even na twaalven. Tijd voor een freddo cappuccino en een tijdschrift dat ik net heb gekocht. Pauze...

Voor de terugweg neem ik de 'binnenroute' en rij over een weggetje dat duidelijk betere tijden heeft gekend (neem ik aan!) maar door een redelijk groene en rustige omgeving weer naar Finikounda. Tijd voor een duik in zee!

Bevalt me wel zo'n rustig weekje. Sowieso vind ik het eigenlijk wel leuk om in de meeste plaatsen een (klein) weekje te blijven. Je hebt meer tijd en rust om alles in je op te nemen en niet zo'n gevoel dat je elke dag iets moet gaan doen. Tijd ook voor strand, boeken en wandelingen. Heerlijk! Ik ben net in een boek begonnen dat hier ook wat op ingaat. Het is van Carolien van Bergen en heet 'Over de grens' - filosofie op reis. Ze schrijft onder meer dat je een reis én je bestemming heel anders beleeft al naar gelang het vervoermiddel dat je kiest. Ga je met het vliegtuig en ben je in enkele uren op een vreemde plaats van bestemming, zul je deze anders ervaren dan wanneer je er met de auto een paar dagen over doet. En ook, als je met de auto van A naar B rondreist, neem je de omgeving anders waar dan wanneer je het per fiets of te voet doet. Is ook zo. Ik moet zeggen, dat ik het geweldig vind om hier per auto naar toe te gaan. Je ziet het landschap veranderen, ervaart de afstand intenser en hier aangekomen weet ik dat ik 'ver weg ben'...! In het land rond rijden met de auto is prima en comfortabel, al geniet je wel extra wanneer je de tijd neemt en ook veel zonder auto onderneemt. Wandelend in mijn geval (ben niet zo'n fietser, en zeker niet bergje op..). Wat ik pas wel nog bedacht is dat het 'vroeger' (of te wel zeker een jaar of 10 geleden) toen we nog geen auto meenamen of huurden, het openbaar vervoer ook altijd een hele belevenis was. Krakkemikkige lokale bussen met plakstoelen, zonder airco, kapotte gordijnen, die in een tempo waarbij je liefst met je ogen dicht zat (vooral langs ravijnen!) over de destijds in nog slechtere staat zijnde wegen voortraasden. Intussen zijn de bussen  overigens wel al een stuk comfortabeler geworden, met betere stoelen en airco. Dus de romantiek van toen is in elk geval al lang vervlogen...

 


 

Deel dit artikel op:  

 

Plaats je reactie

Mollom CAPTCHA

Comments

No one has commented on this page yet.

RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments