Kardamyli, een kleurrijke vlek aan zee

Gepost door: Corry Gepost op: 3 juni 2009 | 0 Reacties

Tags: , ,

Zaterdag 30 mei. Om kwart over 9 rij ik op de doorgaande weg, richting Pylos. Misschien ga ik het paleis van Nestor bezoeken, maar misschien ook niet. Het is nu nog 21 graden, lekker weer om zoiets te ondernemen. Het paleis ligt zo'n 12 kilometer ten noorden van Pylos en 3 kilometer onder het dorp Chora. Volgens de boekjes is het uitzicht (weer) prachtig, al is er niet meer zo veel over van het paleis. Een interessante verzameling stenen, zeg maar. En ik weet niet of ik vandaag wel in de mood ben om een hoop stenen te gaan bekijken. Maar goed, ik hou erg van uitzichten, dus alla, ik ga het proberen. Als ik via een slingerende weg boven aankom en de parkeerplaats bij het paleis(restje dus..) oprij, blijkt er net een bus met luid kakelende Engelsen te worden gedropt. Ik parkeer, bedenk me 10 seconden, en rij weer weg. Dit kan ik niet aan vandaag! Op naar Chora, het dorpje even verderop. Dit blijkt een aardig plaatsje te zijn met een leuk terrasrijk plein. Ik doe een rondje rond het dorp en besluit terug te rijden. In Gialova, zo'n 7 km vóór Pylos, is het goed toeven aan de paralia, even een vers sapje en genieten van het blauwe water met vandaag grote witte schuimkoppen vanwege de wind. Pylos ligt wit op de achtergrond tegen de berg aan geplakt en enkele zeilbootjes poseren voor de foto. Mooi!

In Pylos ga ik op 'mijn' terras een freddo cappuccino drinken en bel via MSN met Nederland. Wat is reizen en contact onderhouden toch comfortabel tegenwoordig, niks geen telefoonkaart meer in vieze telefooncellen stoppen en hopen dat de verbinding blijft! Nee gewoon, laptop mee naar het terras, koptelefoon op en bellen maar!!

Als ik om 2 uur lekker ga eten bij een restaurant aan de kade, schiet me ineens te binnen dat ik vergeten ben te pinnen. En ik heb net van alles besteld, dat vast meer kost dan de 7,50 of zo die ik nog heb. Als de salades komen meld ik dat ik even ga pinnen omdat ik dat vergeten ben. Niks ervan, meent de ober, eerst eten en daarna pinnen en komen betalen. Eten gaat voor!

Op de koffie in Chrani

Zondag 31 mei. Verkasdag. Ik ga weer verder, maar eerst nog even een bezoekje afleggen in Chrani. Koffie drinken bij twee Nederlanders die daar een makelaarskantoor en winkel hebben. Gezellig, er is ook nog Nederlandse visite, die daar 3 maanden een huis huren op een berg. Klinkt jaloersmakend! Chrani is vooral groen, dat is het eerste dat me opvalt. Volgens mij staan om alle huizen bomen, struiken of bloemen. Er gaan drie wegen naar het strand beneden, er is (voor zover ik kon ontdekken) één dwarsweg. Dat betekende in mijn geval een paar keer op en neer lopen tussen strand beneden en hoofdweg boven. Het strandje is stil, ik zie één taverne die vandaag een feestje heeft. Verder is het overal zééér rustig. Hmm, leuk dorp maar mij nu iets te stil. Ik denk dat ik voor mijn volgende stop doorrijd naar Kardamyli.

De weg erheen is en blijft prachtig. Rond half twee rij ik over de boulevard van Kalamata. En het is DRUK!! Op de boulevard, de terrassen, de strandrestaurants, de cafés, de strandstoelen, het strand; heel erg veel mensen op deze krappe kilometer. Ziet er wel reuze gezellig uit en ik kan me ook heel goed voorstellen dat dit zo'n dag is waarop iedereen uit de stad naar het strand trekt. Ik rij toch maar door, al is het best verleidelijk om even mee te doen...

Kardamyli is een oase van rust. Het is dan ook midden op de middag. Ik loop een klein rondje maar boek al snel een studio aan het water. Te warm om lang te zoeken. Een balkon met een fantastisch uitzicht en... naast het leuke café met internetverbindingJ! Als ik 's avonds nog wat ga wandelen (prachtig om langs het water in zuidelijke richting te lopen) valt me weer op hoe kleurrijk dit plaatsje is. Overal bougainvilla, hibiscus, en nog heel veel andere kleurige bloemen die ik allemaal niet ken. En dat tegen het wit en de romige kalksteenkleuren van de huizen. Zo in de avondzon is het helemaal schitterend, tegen het altijd indrukwekkende decor van het Taigetosgebergte. Morgen ga ik een wandeling maken naar twee dorpen aan de voet van dit gebergte. De start is hier eind van de straat, dus moet lukken.

Maar als ik wakker word blijkt het al bijna 9.00 uur te zijn!! Dat heb je dus met van die luiken die geen licht doorlaten. Grrr. Vast al snel te warm om te lopen. Ik ga het toch proberen en eventjes half 10 loop ik de weg af. Maar na tien minuten klimmen is het al zo warm dat ik besef dat dit niet leuk meer wordt... Het is strandweer en geen wandelweer, in elk geval niet meer op dit tijdstip. Ik ga terug, kleed me om en rij naar Stoupa (zandstrand). Dat heb ik allemaal zo gehaast gedaan dat ik nog wat vergeten ben. Parasol opgezet, handdoek neergelegd, broek en t-shirt. Oeps... bikinibovenstukje vergeten! Tja, is wel een mooie BH, past ook wel bij de rest, maar misschien toch iets te pikant voor op dit familiestrand. Zucht. Ik laat het meeste van m'n spullen liggen en ga terug naar de auto. Gelukkig is het maar een minuut of 10 rijden.. Als ik wéér de weg oprij richting Stoupa krijg ik nog een liftster mee. Openbaar vervoer is geen topper hier en dit is vaak dé manier om in een naburige plaats te komen. Ze kwebbelt honderd uit en ik probeer het een béétje te volgen...

 

 


 

Deel dit artikel op:  

 

Plaats je reactie

Mollom CAPTCHA

Comments

No one has commented on this page yet.

RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments