Naar Mega Spilea, een kloof tussen Kalavrita en Diakofti

Gepost door: Corry Gepost op: 20 juni 2009 | 0 Reacties

Tags: , ,

Vandaag, zaterdag, had ik een wandeldag gepland. Vanmorgen is het heerlijk zonnig, maar koel en vanmiddag wordt bewolking afgegeven, dus de warmte kan geen  probleem zijn. Dat is het ook niet, mijn linkervoet is het probleem. Die weigert vandaag te wandelen. Doet vreselijk zeer om onbekende reden, ik snap er niets van en probeer verschillende schoenen uit maar daar zit het hem niet in, het doet 'vanbinnen' zeer. Uiteindelijk doe ik mijn sneakers aan en ga het maar proberen. Kijken waar dit op uitloopt (letterlijk..). Het gaat na een paar minuten wat beter en is op een gegeven moment te doen. Maar een echte lange wandeling wordt dus niks. Ik slenter even over een klein marktje hier in de straat met voornamelijk groente en fruit. Veel mensen staan vooral met elkaar te kletsen!

Als ik eenmaal beneden voor het stationnetje van de tandradbaan naar Diakofti sta, besluit ik de trein te nemen naar het station halverwege het traject.  Dan kijk ik wel hoe ver ik daar nog wat kan wandelen, in de kloof. De trein komt na een paar minuten al aan in Kalavrita en spuugt tal van reizigers uit die zich in Kalavrita gaan vermaken. De horeca en middenstand staat al paraat...

Het is een vrij nieuw treintje, vers aangevoerd uit Zwitserland. Omdat de levering maanden op zich liet wachten, toen de nieuwe rails al klaar lag, is er lange tijd geen trein geweest. Ik vraag me af of de dagjesmensen toen met de auto zijn gekomen, of dat het erg stil was in Kalavrita... Maar goed, hij rijdt inmiddels weer al een tijdje en afgezien van het oorverdovende gepiep in elke bocht (en dat zijn er veel!) verloopt het ritje prima. Mega Spilea is niet veel meer dan een uitstapplaats, enkele huizen, een klein hotel met terras en een weg naar een klein dorp verderop. Ik loop een stukje van de weg richting Kalavrita en een stukje over de spoorbaan in de richting van Diakofti. De omgeving is groen, groen en nog eens groen. Wel mooi, maar ergens ook weer wat saai omdat er vrijwel niets (meer) bloeit. Wat witte bloesem in een boom en verder geen kleur. Ik zie op bepaalde stukken wel uitgebloeide brem (die bovenin nog schitterend geel bloeit!) maar nu is het gewoon overal groen. De geluiden geven wel een heerlijk gevoel, het geruis van de beek, het getjilp van de vele vogels en het ruisen van de blaadjes aan de bomen, door een beetje wind veroorzaakt.

Op zich loopt het lekker over het treintracé, je kunt in 3,5 uur naar zowel Diakofti als naar Kalavrita lopen. Even uitkijken als de trein komt, maar die hoor je ver van te voren en er is overal ruimte om even van de spoorbaan af te gaan. Maar ja, met deze voet is het dus geen optie, en om kwart over 12 stap ik in een beduidend vollere trein terug naar Kalavrita. Tegelijk met de massa loop ik het dorp in en moet vrijwel direct schuilen voor een enorme onweersbui! Is met een heerlijke verse jus geen straf en ik geniet van het gekwek om me heen tot het even droog is en ik wat te eten ga halen. Daarna besluit ik terug te gaan naar het hotel (de lucht blijft dreigend donker en het blijft onweren) en te bedenken hoe ik mijn linkervoet weer 'op de been' krijg!

 


 

Deel dit artikel op:  

 

Plaats je reactie

Mollom CAPTCHA

Comments

No one has commented on this page yet.

RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments