Ziek, zielig en moe
Vorige week was ik ziek. Ziek en zielig. Vond ik tenminste. Verhit hoofd, koude rillingen, zweterige benen, misselijk, zware gedachten en niet slapen. En o zo moe! Zeg nou zelf, dat is toch best een beetje zielig? Ik was al vergeten hoe het ook al weer was, ziek zijn. Nu kan ik je vertellen dat ik tien keer liever werk, of honderd keer, soms mag je best overdrijven.
De laatste dagen Kefalonia
Het is donderdag 30 september, onze laatste vakantiedag. Gisteravond al leek het weer wat om te slaan en iets rustiger te worden. Vanochtend blijkt dat inderdaad zo te zijn, er zijn nog wolken maar minder dan we de hele week hebben gezien. Dit moet dan onze enige stranddag op Myrtos worden! We gaan er voor... Omdat het nog niet zo warm is besluiten we wel om eerst halverwege een stukje te wandelen. We parkeren de auto aan de doorgaande weg, aan het begin van het dorp Makriotika en wandelen verder het dorp in naar boven. Makriotika is een authentiek dorp, rustig en met traditionele bebouwing, gelegen aan de berg Agia Dinati. De huizen zijn omringd met amandelbomen, granaatappelbomen en veel bloemen en planten in potten. En enkele olijfbomen. In de verte horen we het geluid van zacht tinkelende belletjes dat steeds luider wordt. Het geluid volgend stuiten we op een grote kudde schaapjes dat zich tegoed doet aan planten en kruiden op een verlaten terrein. Verder hoor je niets, het is genieten in stilte.
Het is een fantastisch gevoel om ergens naar onderweg te zijn, zonder de noodzaak om snel aan te hoeven komen. Zo kun je dromen over en uitkijken naar het doel aan de horizon, maar je verder vooral bezighouden met het moment.