Viewing entries tagged with 'kat'
Kat op Poros
Voor veel mensen die regelmatig naar Griekenland gaan zorgen de overal aanwezige katten voor extra charme. Ze zijn meestal best fotogeniek, leuk om naar te kijken en vaak verrassend aaibaar. Bij ons huis op Poros hoort ook een kat, soms zelfs meerdere, maar op dit moment hebben we alleen een aardige oranje-witte kater. Hij past op het huis, verjaagt andere katers van het terrein en laat elke dag mauwend weten dat hij blij met ons is.
Dag Bas
Toekijken vanaf de keukentafel als ik aan het koken ben. Een stukje eierkoek of een lik yoghurt bietsen als ontbijt. Demonstratief het etensbakje uitlikken als het al heel lang leeg is, onderwijl verwijtend mijn kant op kijken "snap je nu nog niet dat ik brokjes wil?". Voetknuffelen, wilde spelletjes spelen, voetballen met Lola en alle steentjes en schelpjes uit een schaal mikken. Het is sinds twee weken verleden tijd, Bas is er niet meer en we missen hem nog elke dag.
Lola is weg!
Al weer ruim twee weken ben ik in ons huisje in Griekenland, met nog een kleine vijf weken voor de boeg. Een prima vooruitzicht! Sinds 1 juni is er wel een hapertje in dat heerlijke vooruitzicht gekomen: mijn kat Lola verdween totaal onverwacht van haar logeeradres. Een heel fijn adres, waar ze al meerdere vakanties heeft doorgebracht. En toch... ineens was ze weg!
Nieuwe liefde
Anderhalf jaar lang was ik de grote liefde in het leven van Bas. Zeer eensgezind deelden wij een huis, de bank en ons leven. Al zijn aandacht was uitsluitend voor mij. Maar daar is nu verandering in gekomen! Sinds kort heeft Bas een nieuwe liefde. Ze heeft mooie zwarte haren, felle blauwgroene ogen en een lenig lijf. Een lichtgewicht met spieren en een zijdezachte huid. Alles wat ik niet heb en daar is weinig aan te doen...
Beloning
Er zijn klussen die niet zo eenvoudig zijn om aan te pakken en ook nog tot een goed einde te brengen. Zo'n klus waarbij je van te voren zucht, moed verzamelt, alle mogelijke voorbereidingen treft om je er dan heldhaftig in vast te bijten. Zo van hup, niet te flauw, aanpakken. Als je zo'n klus dan uiteindelijk hebt geklaard mag je jezelf daarvoor belonen vind ik. Groot stuk taart verorberen, een borrel achterover slaan, een nieuwe jas kopen of uit eten gaan. Dat soort werk. En zo zit ik dan nu op de bank aan de wijn met borrelnoten. Klus geklaard, beloning smaakt. Want vanavond ben ik met mijn kat naar de dierenarts geweest.
Bas en de supermarkt
Ik heb sinds een week of acht een nieuwe kat. Hij heet Bas en in zijn nog jonge leventje (10 maanden) zijn er drie dingen het allerleukst: eten, spelen (vier muizen, een kat, een vis en een balletje) en slapen (liefst op schoot). Hij rent de hele dag achter z'n muizen en balletje aan, trekt met gemak een paar sprintjes naar boven en weer terug en gaat dan via de etensbak naar de bank om te slapen. Heerlijk leventje dus (hoezo jaloers..?). Maar, het etensbakje daar gaat het nu even over. Dat is namelijk elke avond weer leeg. Helemaal leeg. En voor het slapen gaan gaat hij er naast zitten met een blik van 'hier moet nog wat in'. Alweer, ook al heb ik het vanochtend nog vol gegooid. Hij eet alsof er morgen misschien wel geen brokjes meer zullen zijn. Niet wetend dat de kast nog vol staat...
Het is een fantastisch gevoel om ergens naar onderweg te zijn, zonder de noodzaak om snel aan te hoeven komen. Zo kun je dromen over en uitkijken naar het doel aan de horizon, maar je verder vooral bezighouden met het moment.