• Nog iets meer dan zes weken en dan … acht weken Griekenland!

    Lang naar uitgekeken en nu komt het dan toch echt snel dichterbij. Ik ga weer een lange reis maken door Griekenland. We vertrekken op 9 mei en begin juli ben ik weer terug in Nederland. Acht weken genieten van luieren in een warm zonnetje, wandelen in een kleurrijke en rustgevende omgeving, zwemmen in een turquoise zee, heerlijk eten op een leuk terrasje en kletsen met gastvrije mensen.  Dat hoop ik allemaal in elk geval! Natuurlijk is er ook een andere kant. Griekenland staat er anders voor dan in 2009 toen ik er een paar maanden was. De situatie is behoorlijk verslechterd en de vooruitzichten zijn ook nog niet al te hoopgevend. Tegelijkertijd hoop ik dat er ook tekenen van kracht te zien zullen zijn, van aanpakken en vooruit willen. Van met elkaar ervoor zorgen dat er nieuwe kansen komen. En die benutten om het beter te krijgen met z'n allen.

    Lees meer over "Nog iets meer dan zes weken en dan … acht weken Griekenland!"...
  • Griekse logica

    Met de regelmaat van de klok stuit je in Griekenland op een hoogst interessante begripsverwarring. Enerzijds doen deze je in lachen uitbarsten maar anderszins ook wel van ergernis ontploffen. Dit laatste is eigenlijk onzinnig, want je hebt er alleen jezelf mee. Er is geen Griek die er mee zit, in hun ogen is de eigen logica het meest logisch. En misschien hebben ze wel groot gelijk… Wat denk je van de volgende voorvallen.

    Lees meer over "Griekse logica"...
  • Tijdloosheid in Griekenland

    Nog een week of twee, en mijn reisje zit er op. Al ruim zeventien weken ben ik nu weg uit Nederland. Eigenlijk kan ik het nauwelijks geloven, het voelt niet zo. Het lijkt een tijdloos bestaan, waarin het niet uitmaakt welke dag het is. Of welke maand. De soort maand meet ik af aan de bloemen die wel of niet bloeien. En aan fruit en groente dat verkocht wordt. De seizoenen voorjaar en zomer zijn geruisloos in elkaar over gegaan. Ik heb gemist wanneer het één het ander werd. Er zat ook niet zoveel logica in. Niet qua drukte (toerisme) want erg afhankelijk van wáár je zit, en die variatie was groot... Maar ook niet qua weer. Begin april kon je al op het strand liggen (Kreta), begin mei hadden we het berekoud in de bergen (Arachova) en regende het van tijd tot tijd behoorlijk. Eind mei was het warm, warm, warm (Argolida), juni superwisselvallig met behalve gelukkig ook genoeg warmte en zon: wolken, regen, storm, onweer en één keer zelfs hagel! Eind juni weer smeltend heet in Iria (Argolida-Pelop), begin juli storm en buien op Evia, en nu heerlijk zomers weer op Naxos. Waarschijnlijk ondersteunt dit voor Griekenland ook ongewone weerbeeld het rare tijdsbesef dat ik hier heb gekregen. Rationeel weet ik wel dat ik best al een tijdje onderweg ben, maar als iemand zegt dat het nog maar zes weken is geloof ik het ook. En dan nu de wetenschap dat ik over twee weken gewoon al weer thuis ben!

    Lees meer over "Tijdloosheid in Griekenland"...
  • Folegandros, een onbekende spot in de Egeïsche zee

    "Nou ja, de boot moet ook uit Lavrio komen. Dat is misschien wel ver". De Griek voor ons in de rij dit dit zegt is duidelijk geduldiger dan gemiddeld. We staan te wachten op de boot die ons naar Folegandros gaat brengen. De een na de ander in de wachtruimte doet een rondje om het gebouwtje heen naar de aanlegsteiger en kijkt verlangend richting Paros. Dáár moet de boot vandaan komen. Maar dat doet hij voorlopig nog niet zo lijkt het. Dan sijpelt het bericht door dat hij nog anderhalf uur vertraging heeft. Pffff. Dan toch eerst nog maar een kafedaki halen aan de boulevard.

    Lees meer over "Folegandros, een onbekende spot in de Egeïsche zee"...
  • Bijna onderweg naar... de Cycladen

    De voorbereidingen zijn gestart. Overal liggen spullen die mee moeten, de laatste boodschappen zijn gedaan, er is gepoetst in huis, het logeeradres voor de katten geregeld net als de verzorging van planten en tuin. Nog twee dagen en drie nachten en we zijn op pad naar Zaventem om ergens rond half negen 's avonds in Athene te landen. Druk, druk voor het zover is, dat wel. Want al is al veel gedaan, er staat ook nog wel wat te wachten.

    Lees meer over "Bijna onderweg naar... de Cycladen"...
  • Piraeus, wereldhaven als vakantiestart

    'Hoe is het eigenlijk in Piraeus, kun je de boot naar de Cycladen daar makkelijk vinden?' vroeg iemand mij pas geleden. Ik was verrast door de vraag, had mezelf dat nooit zo afgevraagd toen ik voor het eerst ging eilandhoppen. Ik ging gewoon naar de haven en zou wel zien. Met als gevolg dat ik compleet overdonderd was door de grote hoeveelheid pieren, kades, boten en mensen toen ik het haventerrein opliep vanuit de metro. Allemachtig, wat is hier aan de hand? Visioenen van emigranten naar Amerika, bootvluchtelingen uit Verwegistan en heel veel school-en busreisjes die dezelfde dag hadden gekozen om te reizen. We namen de eerste de beste boot die we zagen liggen en richting Cycladen vertrok...

    Lees meer over "Piraeus, wereldhaven als vakantiestart"...
  • Paar foto's Griekenland 2007

    Ben al weer een dag of vijf thuis. Vandaag eindelijk tijd gehad om de foto's wat uit te zoeken. En nog een paar op het weblog te plaatsen. Ik heb bar weinig foto's eigenlijk. Bij een temperatuur van gemiddeld 38 graden overdag staat je hoofd niet zo naar foto's maken!

    Lees meer over "Paar foto's Griekenland 2007"...
  • Piraeus in de regen

    "Pano" (boven). De Griekse puber zegt het met een blik van 'hoe kom je in hemelsnaam dan hier verzeild' als ik haar vraag waar de trein naar Piraeus vertrekt van het bijna verlaten station Ska, in een buitenwijk van Athene. Per vergissing namen we vanaf het vliegveld de suburbain in plaats van de metro. We waren al eens eerder met deze trein naar Athene gereisd, wat prima ging. Maar de route naar Piraeus blijkt meer hindernissen te hebben.

    Lees meer over "Piraeus in de regen"...
  • Chora en de monastiri Gossoviotissa

    Het hoofdplaatsje Chora, hoog boven Katapola op de berg gelegen, is een toonbeeld van Cycladische architectuur met witte kubushuisjes en prachtig geplaveide smalle (en meestal hellende) straatjes. De weg ernaar toe was al spectaculair en vol verwachting duik ik het plaatsje in als de bus rond 10 uur op het pleintje is gestopt. Het handjevol medereizigers is na een paar minuten verzwolgen door het doolhof van straatjes en ik besef al gauw: hier ga ik verdwalen. Of dat erg is? Ik denk het niet. Het lijkt of ik alleen op de wereld ben, af en toe kom ik een inwoner tegen die vriendelijk 'kalimera' zegt. Uit enkele cafés klinkt zacht muziek en even later ruik ik de eerste voorbereidingen voor de Griekse lunch. Chora is een droom, ik maak veel, heel veel foto's en ben weer blij met mijn nieuwe camera. 

    Lees meer over "Chora en de monastiri Gossoviotissa"...
  • Grrrr. Ik ben boos. En verdrietig...

    Vandaag, woensdag, ga ik dan eindelijk het 'wandelingetje met de auto' maken, zoals ze dat hier zeggen. Een rondje over het eiland, via binnenland en dorpen heen, en na Apollonas via de noordkust terug. Eigenlijk doe ik dan maar de helft van Naxos, maar de zuidelijke helft is veel minder ontwikkeld, en de wegen zijn zwaar niks. Er zijn wel een paar dingen die het bezoeken waard zijn, maar de de meeste dorpen liggen toch in het westen en noorden. Het waait waanzinnig (noordenwind!), dus ik krijg het advies vooral voorzichtig te zijn. Maar ja, de auto weegt meer dan 1000 kilo dus beetje wind moet toch kunnen, niet waar? Als ik naar de auto loop, val ik bijna om van schrik. En daarna van verbazing.

    Lees meer over "Grrrr. Ik ben boos. En verdrietig..."...