Dag Ioannina, op naar Preveza – 4 juni

Gepost door: Corry Gepost op: 5 juni 2008 | 0 Reacties

Tags: ,

Ioannina is echt een leuke, maar heel drukke stad. Het schijnt dat dit de stad in Griekenland is waar, op Athene na, de meeste auto's rondrijden. En dat geloof ik direct! Aan het meer parkeren is echter geen probleem. In het gebied rond het kastro (fort) waar geen terrassen meer zijn kun je over het algemeen prima parkeren. In het weekend is het wel veel drukker, maar het lukte toch steeds weer om de auto kwijt te kunnen. Wil je dan uitgebreid gaan shoppen in de stad, moet je wel ver lopen met je pakjes. De stad is heel langgerekt, met hééél veel winkels, maar dat betekent dus sjouwen op de terugweg. Wij hebben alleen in een klein winkelgebiedje net buiten het Kastro geshopt. Verder gewandeld langs het meer, heerlijk gegeten, op terras gezeten (mét Wifiverbinding) en het Kastro bezocht.


Dinsdag was het tijd voor wat cultuur, op naar Dodoni, het orakel dat eens het grootste van Griekenland was. Tot het moment dat Delphi werd ontdekt. Vergeleken met Delphi is het eigenlijk helemaal niets, maar dat klinkt wat oneerbiedig. Want het ligt wel in een mooie omgeving, omringd door bergen en heeft nog een redelijk compleet amphitheater. En natuurlijk is er de orakelplaats, de boom van Zeus. Hier kon je in lang vervlogen tijden bij de goden te rade gaan als je wilde weten wat de toekomst voor je in petto had. Uit het geritsel van de boom kon je dan opmaken wat je te wachten stond.


bord
Als je Delphi hebt gezien, ben je hier echter gauw uitgekeken. Delphi is echt de overtreffende trap, en daar zijn we twee jaar geleden geweest. We hebben Dodoni dan ook in half uur gezien en rijden terug.  

Voor de tweede dag achtereen gaat het 's avonds mega onweren en plenzen. Eerst lijkt het nog over te waaien, maar rond acht uur 's avonds barst het dan toch los en blijft uren aanhouden. Het lijkt of het onweer heen en weer schuift tussen de bergen. Ioannina ligt dan ook in een dal. Ik geloof niet dat ik het ooit al zoveel heb zien regenen in Griekenland, en ik heb toch al heel wat buiten meegemaakt. Gelukkig hebben we koffie, thee en iets te eten ‘aan boord'. We hoeven ons appartement niet meer uit.

Woensdag - de oude brug bij Arta

Woensdag 4 juni begint met cadeautje uitdelen, Sylvia is jarig! Maar tegen tienen zitten we in de auto, op naar Preveza. De route is schitterend, een bergachtige en zeer groene omgeving met een erg goede weg, omzoomd door bomen, cipressen en veelkleurige oleanderstruiken. Eerst nog even naar Arta, waar we minimaal de oude stenen brug willen zien. Een prachtige brug (zie foto) waar een wat lugubere legende over bestaat. Naar het schijnt lukte het aanvankelijk niet om met de laatste pijler de brug af te bouwen. Steeds weer lag deze 's morgens in elkaar en konden de bouwers weer opnieuw gaan metselen. Op een dag vloog een vogel langs de ‘aanvoerder' van de bruggenbouwers. Hij zei dat de brug niet gereed zou komen zonder een offer. De bruggenbouwer moest zijn vrouw offeren voor de brug. Zo gezegd zo gedaan. De volgende dag kwam de vrouw de lunch brengen en werd met een smoes de laatste pijler ingelokt, zodat men haar gemakkelijk kon inmetselen. En ja hoor, de volgende dag bleef de pijler staan en kon de brug afgebouwd worden.

Niettemin, het is een mooie brug...

brug

De stad laten we voor wat hij is, het is inmiddels 30 graden en te warm voor Griekse binnensteden. Rond één uur komen we in Preveza aan. Op zich nog tijd genoeg om door te gaan naar Lefkas. Maar Preveza is een leuk stadje en het voordeel van hier nog een nachtje slapen is dat we morgenochtend relatief vroeg op Lefkas kunnen zijn en op ons gemak een leuk appartement kunnen zoeken.

In Preveza logeren we in het hotel waar we twee jaar geleden ook zaten, hotel Avra, aan de boulevard met uitzicht op de binnenzee en de vele jachten en zeilboten. Het hotel is heel aardig en de locatie super. Er is een geweldige psarotaverna zo'n 100 meter verder en diverse leuke café's. En dus zitten we eventjes drie uur op de inmiddels vertrouwde middagtijd te smullen van zaziki, kolokitha tiganita (gefrituurde courgetteplakjes), bifteki (gegrild gekruid gehakt) en een groene salade. Mmmmmmmmmm. We krijgen een superlekker klein toetje na en vergeten om calorieën te tellen.....


 

 

Plaats je reactie

Comments

No one has commented on this page yet.

RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments